Aneta Norek-Skrycka

Aneta Norek-Skrycka
Aneta Norek-Skrycka

skrzypaczka, założycielka i prezeska Fundacji im. Zbigniewa Seiferta, pomysłodawczyni stworzenia portalu www.polishjazzarch.com, prezentującego archiwalne materiały dotyczące polskiego jazzu

Organizacja: 
Fundacja im. Zbigniewa Seiferta

Moja przygoda z archiwistyką zaczęła się dość prozaicznie. Studiowałam skrzypce na Akademii Muzycznej, ale szukałam innego języka wypowiedzi niż muzyka klasyczna. Kolega przesłał mi płytę skrzypka jazzowego, Zbigniewa Seiferta – było to dla mnie jak objawienie. Pamiętam ten moment, kiedy po raz pierwszy usłyszałam jego grę i nie mogłam uwierzyć, że tak gra skrzypek! Postanowiłam w miarę możliwości zebrać wszystkie materiały, jakie istnieją na jego temat. Godzinami wertowałam magazyny „Jazz Forum” i „Jazz” w Bibliotece na ulicy  Rajskiej w Krakowie, a potem w redakcji „Jazz Forum”. Używałam przy tym dużej ilości chusteczek do nosa, bo jak się okazało, miałam alergię na kurz i inne drobnoustroje. 

Zadawałam sobie przy tym cały czas pytanie, jak to możliwe, że tak znakomite, cenne, unikatowe materiały nie są dostępne w Internecie. Wtedy postanowiłam, że trzeba coś z tym zrobić. Na szczęście, redaktor naczelny „Jazz Forum” – Paweł Brodowski entuzjastycznie zareagował na pomysł zamieszczenia pisma w Internecie i po dwóch latach pracy powstał portal www.polishjazzarch.com. W pierwszym etapie umieściliśmy magazyny „Jazz Forum” w wersji polskiej – od początku istnienia (lata 1965–89), w wersji angielskiej – te, które były eksportowane na Zachód! (lata 1967–89) oraz wersji niemieckiej (lata 1976–81). Pozytywnie do tego pomysłu odniósł się także Jan Byrczek – założyciel pisma, który odetchnął z ulgą, że te pierwsze roczniki nie pójdą w zapomnienie. W założeniu, archiwum ma gromadzić całość materiałów archiwalnych dotyczących jazzu. Obecnie w portalu znajduje się ponad 32 000 obiektów, ale to nie jest nasze ostatnie słowo, bo cały czas odkrywamy kolejne unikatowe publikacje, pasjonaci jazzu proponują umieszczanie nowych pozycji, dziennikarze, działacze podsyłają nam kolejne pomysły na zbiory.

Rozmawiałam kiedyś z niemieckim doktorantem, który napisał doktorat z relacji polsko-niemieckich w jazzie w latach 50–80. i który, aby napisać tę pracę, nauczył się polskiego. Przyznał, że żałuje, że archiwum nie powstało wcześniej, bo zaoszczędziłby miesiące pracy, które poświęcił na szukanie materiałów w języku polskim i niemieckim, a w archiwum ma wszystko na jedno kliknięcie.

Informacje o Fundacji im. Zbigniewa Seiferta i internetowym archiwum polskiego jazzu